Over de verbouwing 29 maart 2010

Hallo allemaal,

Eindelijk tijd voor een kort berichtje uit Saint Donat. Voor degenen die ons ook op onze ‘wereldreis’ volgden, dit is toch iets andere koek. We hebben op dit moment nauwelijks tijd om de administratie op orde te krijgen, laat staan voor lange nieuwsbrieven. Dat ging op een laptop op je stoeltje voor de auto toch een stuk makkelijker… Maar goed, dat ontslaat jullie dan weer van de verplichting om al die tekst te lezen.

We zijn vanaf 1 maart officieel inwoner van Saint Donat in de Auvergne. De eerste weken was het behoorlijk afzien omdat de verwarming kapot gevroren was. Daarbij werd het op sommige nachten -15 en ook overdag was het soms niet veel warmer. Ze noemen het hier niet voor niets het Siberië van Frankrijk. Dus toch een beetje back-to-basics zoals op reis en met een paar straalkacheltjes en af en toe een douche bij onze nieuwe Engelse vrienden in het dorp hebben we het overleefd.

De loodgieter is twee weken bezig geweest met het installeren van de nieuwe ketel en radiatoren. Toen het moment daar was om water door de leidingen te laten lopen bleken er nog veel meer radiatoren lek en de nieuwe staan nu in de garage te wachten op de installatie. We hebben op dit moment in ieder vertrek minstens 1 radiator die werkt, dus we kunnen het weer warm stoken. Daarnaast begonnen door het warmere weer de waterleidingen te ontdooien. Die belken dan weer op verswchillende plekken gesprongen dus stroomde op onverwachte momenten het water langs de muren omlaag. Dat heeft dan weer schade veroorzaakt aan brandinstallatie, plafond en vloer. Ook bleken de koelkast, vaatwasser en twee ovens kapot vanwege de vorst. 4 van de 5 douchecabines zijn ook kapotgevroren, dus gelukkig hebben we een douchecelletje over waar we heerlijk in kunnen douchen.

Al dit gedoe leidt wel tot veel meer werk dan gepland, vooral aan de badkamers. Caroline’s ouders zijn er deze twee weken en die helpen mee met schoonmaken en het verbouwen van de kamers. Het werk gaat erg langzaam omdat de keuken een enorme smeerboel is (we zullen je de foto’s besparen) en de kamers kromme muren, plafonds en vloeren hebben. Probeer daar dan maar eens een strak recht plafonnetje in te fabrieken. We zullen dus wat later open gaan dan gepland, maar gaan nog steeds uit van mei. Het werk aan onze prive-woning op zolder zal moeten wachten.

 Goed, tot zover de ‘Ik Vertrek’-klaagzang. Ondanks de tegenslagen vermaken we ons hier kostelijk. De omgeving is hier met mooi of met slecht weer altijd fantastisch. Vanaf het terras is er een schitterend uitzicht op de Puy-de Sancy die langzaam groener wordt. Op een kwartiertje lopen is er een leuk watervalletje en op de wandeling daar naartoe (onze eerst vrije dag…) zagen we een hert. De afgelopen dagen sneeuwde het nog hard en als je dan om 2 uur ’s nachts uit het raam van je slaapkamer naar de besneeuwde bossen zit te kijken is het leven prachtig! In apriul schinj het hier ecdht te ontploffen van de wilde bloemen, dus het wordt alleen maar beter!.

Overdag dooit de sneeuw in een paar uur weg en kan je heerlijk in het zonnetje lunchen in de tuin. Gisteravond hebben we voor het eerst een testdineetje gekookt voor onze Engelse vrienden. Een groep van 9 man en dat ging bijzonder goed. Alles kan zo op het restaurant-menu.

 Er zijn nog vele vele anekdotes te vertellen over wat we hier allemaal meemaken en we hopen ooit nog eens de tijd de hebben om die op de blog van de website te zetten. Maar op dit moment hebben mijn vingers teveel pleisters van het plaatsen van de glaswol om comfortabel te kunnen typen en bovendien moet ik nog allerlei rekeningen betalen…

 

Eric